هممون لحظات مختلفی رو با آهنگ هات سپری کردیم . بهتره بگم با آهنگات زندگی کردیم . اما یه چیزی تو داشتی که بقیه نداشتند
بقیه شاید شعراشون بهتر بود . شاید آهنگهاشون بهتر بود . شاید سابقشون بیشتر بود
اما یه چیزی تو وجود تو بود که بقیه ازش بی بهره بودند .
با موسیقی اونها هم گریه کرده بودم . هم فکر کرده بودم . هم ترسیده بودم . هم حال کرده بودم
اما جنس گریه و فکر و ترس و حال تو یه جور دیگه بود . فکر کنم این همون چیز بود ! اما نه ! تو غیر مجاز بودی ! تو مجاز نبودی بخونی
تو حق نداشتی بخونی . تو یک چیزی هم از بقیه کم داشتی ! یک کد لعنتی برای آلبوم های لعنتیت که دیوونم کرده بودن کم داشتی
ولی به من چه ؟ مگه من مجوز گوش کردن نداشتم ؟ مگه من حق نداشتم به اون چیزی که تو داشتی و بقیه نداشتند گوش کنم ؟ هان ؟
مگه گوش دادن من هم کد می خواست ؟
...
....
.....
تو چیزی داشتی که دیگران از اون بی بهره بودند
تو اگر هیچ چیز هم نداشتی که داشتی ، همین یک چیز بس بود که جبران کنه همه ی چیز ها ر! !!!
اگه یکی دیگه می گفت «قصد دل کندن ندارم از تو ای دل کنده از خود» برام اینجوری معنی می داد که داره مزخرفی می خونه مثل بقیه
اما تو که می خونی باور می کنم که «‌ قصد دل کندن نداری ...
تو صداقتی داشتی که دیگران نداشتند
ولی هی رفیق ! بعضی وقت ها داری تو خاکی می زنیا ! هر چند مهم نیست . تو قصد دل کندن نداری !!